Hoe om Engelse grappe en humor te verstaan

Hoekom voel Engelse grappe onmoontlik om te snap?

Engelssprekendes maak heeltyd grappe, en die meeste daarvan is nie die opstel-en-punchline-formaat wat jy in die klas geleer het nie. Dit is 'n terloopse opmerking in 'n vergadering, 'n sarkastiese kwinkslag by die kroeg, 'n woordspeling wat in 'n opskrif ingesluip het. Wanneer jy dit mis, is die oomblik binne 'n halwe sekonde verby, en niemand stop om dit te verduidelik nie.

Die frustrerende deel is dat jy waarskynlik elke enkele woord verstaan het. Die grammatika was eenvoudig. Die woordeskat was basies. En tog het die kamer gelag en jy nie. Dit is die aanduiding: die gaping is nie kennis van die taal nie. Dit is die manier waarop Engelse humor onder die woorde werk.

Navorsers wat humor bestudeer, beskryf dit as 'n soort kognitiewe spel. 'n Grap skep een verwagting en breek dit dan met 'n onverwagte tweede betekenis. Jy hoef nie vlot te wees om daardie breuk te voel nie. Jy moet weet waar Engelssprekendes dit wegsteek.

Woordspel is die enjin van Engelse humor

'n Groot deel van Engelse grappe en humor berus op woorde wat twee dinge gelyk beteken. Die klassieke voorbeeld: "I told my wife she was drawing her eyebrows too high. She looked surprised." Die grap leef heeltemal in die dubbele betekenis van "surprised", wat beide 'n emosie en 'n letterlike beskrywing van opgetrekte wenkbroue is.

Woordspelings werk dieselfde. "Time flies like an arrow; fruit flies like a banana" speel op twee lesings van die woord "flies". Homofone is nog 'n gunsteling: "Why did the golfer bring two pairs of trousers? In case he got a hole in one." Niks hiervan vereis gevorderde grammatika nie. Dit vereis dat jy oplet dat een klank twee betekenisse kan dra.

Dit is hoekom 'n woordeboek alleen nie die probleem oplos nie. 'n Woordeboek gee jou een betekenis op 'n slag. 'n Grap gee jou albei gelyk en verwag dat jy die botsing voel. Die vaardigheid wat jy moet bou, is nie vertaling nie, maar 'n refleks om te vra "wat anders kan hierdie woord beteken?" wanneer 'n sin ophou letterlik sin maak.

Sarkasme en understatement: die toonprobleem

Engelse humor leun swaar op die teenoorgestelde sê van wat bedoel word, en op veel minder sê as wat die situasie verdien. Veral Britse humor is beroemd vir understatement. 'n Vlieënier wat "we are experiencing a slight delay" aankondig ná 'n enjinfaling, is nie onakkuraat nie. Hy is snaaks, en die humor lê in die gaping tussen die woorde en die werklikheid.

Sarkasme is die moeiliker een vir leerders, want die woorde is dikwels positief. "Oh great, another meeting" beteken die spreker is geïrriteerd. Die sein lê nie in die woordeskat nie. Dit lê in die toon, en dikwels in 'n plat of oordrewe aanbieding wat die letterlike betekenis van die woorde weerspreek.

Een praktiese reël: wanneer 'n Engelssprekende iets sê wat heeltemal buite verhouding tot die situasie lyk, in enige rigting, maak hulle waarskynlik 'n grap. "That went well" ná 'n ramp is humor. "I'm absolutely devastated" oor 'n gemorste koffie is humor. Die oordrywing of die understatement is die teken.

Kulturele verwysings: die deel wat geen handboek leer nie

Sommige Engelse grappe misluk vir 'n leerder nie weens die taal nie, maar omdat die punchline 'n verwysing is na 'n TV-program, 'n politikus, 'n handelsmerk-slagspreuk of 'n gedeelde herinnering waarmee elke moedertaalspreker grootgeword het. "That's what she said" is nie snaaks weens die woorde nie. Dit is snaaks weens die konteks wat dit oor dekades opgebou het.

Dit is die stadigste laag van humor om aan te leer, en die een wat jy nie kan jaag nie. Die oplossing is blootstelling: kyk na dieselfde sitcoms, paneelprogramme en stand-up-spesiale wat moedertaalsprekers aanhaal. Britse paneelprogramme soos QI en Would I Lie to You? is vol van hierdie soort verwysings, en Amerikaanse sitcoms soos The Office het hul eie volledige grap-woordeskatte geskep.

Jy sal nie elke verwysing snap nie, en jy hoef nie. Wat saak maak, is om 'n agtergrondbiblioteek op te bou van die dinge wat Engelssprekendes aanneem almal ken. Navorsing oor humor in tweedetaal-aanleer vind deurgaans dat kulturele agtergrondkennis die laaste en moeilikste stuk begrip is om op te bou, so gee jouself toestemming om daarin stadig te wees.

Hoe om te oefen om Engelse grappe en humor te verstaan

Om humor te verstaan is 'n vaardigheid wat jy doelbewus kan oefen, nie iets wat jy óf het óf nie het nie. Hier is 'n metode wat beter werk as passief kyk.

Begin met onderskrifte, verwyder dit dan

Kyk na 'n kort komedietoneel, 'n stand-up-knipsel of 'n sitcom-episode met Engelse onderskrifte aan. Jou doel is nie om te vertaal nie. Dit is om die oomblik te vang waar die grap land en terug te spoel om te sien presies watter woord of toon dit gedra het. Kyk dan weer na dieselfde knipsel sonder onderskrifte en kyk of jy dit steeds snap.

Ontleed elke grap wat jy mis

Wanneer 'n kamer lag en jy nie, skryf die sin neer. Vra jouself later drie vrae: Is daar 'n woord met twee betekenisse hier? Is die spreker sarkasties of beskeie (understated)? Is dit 'n verwysing wat ek nie ken nie? Byna elke gemiste grap val in een van daardie drie mandjies. Die diagnose sê vir jou wat om volgende te studeer.

Voorspel die punchline

Pouseer 'n grap net voor die einde en raai wat kom. Dit oefen die presiese refleks wat humor vereis, naamlik om twee betekenisse gelyk in jou kop te hou. Selfs wanneer jy verkeerd raai, herbedraad die poging hoe jy luister.

Dit is waar 'n gespreksmaat help, want humor is interaktief. Jy kan toets of jy 'n grap werklik verstaan het deur dit terug te verduidelik, en jy kan die toonaanwysings hoor wat teks wegstroop. Om Engels te oefen met 'n KI-Engelse tutor gee jou 'n laedruk-plek om die patrone wat jy opgemerk het uit te probeer, 'n sarkastiese sin hardop te sê, en 'n reaksie te kry sonder die sosiale risiko om dit in 'n regte gesprek verkeerd te kry. Tutoro voer hierdie uitruilings as 'n lewendige klets met 'n tutor wat op wat jy sê reageer, so die toon wat 'n grap dra is deel van die oefening eerder as iets wat jy moet verbeel.

Tutoro bied Engelse lesse aan as 'n lewendige gesprek met 'n 3D-tutor wat praat, luister en reageer, so die toon en aanbieding wat humor dra is deel van die oefening eerder as 'n nagedagte. Omdat elke woord wat jy sê beoordeel word en swak punte vanself weer opduik, bly die woordeskat agter woordspel en sarkasme hang in plaas daarvan om weg te glip. Dit pas by leerders wat humor wil hoor soos dit werklik gepraat word, en minder by enigiemand wat stil lees bo praat verkies.

Moet jy self snaaks wees?

Nee, en dit is die mees bevrydende ding omtrent die hele onderwerp. Om Engelse grappe en humor te verstaan is 'n luistervaardigheid. Om mense in 'n tweede taal te laat lag, is 'n uitvoeringsvaardigheid, en dit is 'n baie hoër lat. Jy kan 'n heeltemal goeie gespreksgenoot wees wat op die regte oomblikke lag en nooit 'n enkele grap van jou eie land nie.

Trouens, die meeste humor in Engelse gesprekke word glad nie as 'n grap aangebied nie. Dit is 'n gedeelde reaksie, 'n sarkastiese terloopse opmerking, 'n speelse oordrywing. Wanneer jy met 'n lag of 'n wetende opmerking reageer, neem jy al klaar deel. Die doel is om op te hou om die een persoon in die kamer te wees wat dit gemis het, nie om 'n komediant te word nie.

Leerders wat hierdie vlak bereik, beskryf 'n spesifieke verskuiwing: die oomblik wanneer 'n grap ophou om 'n legkaart te wees wat jy moet ontleed en iets word wat jy voel. Daardie verskuiwing kom uit die volume van blootstelling plus doelbewuste oefening, nie uit enige enkele truuk nie. Studies wat die verwerking van humor deur moedertaal- en nie-moedertaalsprekers vergelyk toon dat begripstempo, nie woordeskatgrootte nie, is wat die twee groepe skei, en spoed is presies wat herhaalde blootstelling bou.

'n Nuttige maatstaf: wanneer jy vir iemand anders in Engels kan verduidelik hoekom 'n grap snaaks is, het jy dit werklik verstaan. Verduideliking dwing jou om die dubbele betekenis of die toonverskuiwing te benoem, en dit is die regte begripstoets. Tot jy dit kan doen, maak jy net voor dat jy lag.

Hou 'n deurlopende lys van die grappe wat jy uitfigureer. Lees dit 'n maand later weer. Diegene wat jou steeds laat glimlag, is diegene wat jy werklik opgeneem het, en elkeen is 'n klein stukkie van die kulturele biblioteek wat moedertaalsprekers sonder om te dink saamdra.