Hoe om jou gesin in Engels vir beginners te beskryf

Die gesin is die eerste onderwerp in byna elke Engelse kursus, en daar is 'n rede daarvoor. Wanneer jy iemand nuut ontmoet, is een van die eerste vrae wat jy hoor "Do you have any brothers or sisters?" of "Tell me about your family." As jy dit vlot kan antwoord, oorleef jy die eerste vyf minute van enige gesprek.

Die meeste beginners ken die woorde mother, father, sister en brother, maar hulle vries wanneer hulle dit in 'n volledige antwoord moet sit. Hierdie gids leer jou stap vir stap hoe om jou gesin in Engels vir beginners te beskryf, met die presiese patrone wat jy vandag kan kopieer.

Hoe beskryf beginners 'n gesin in Engels?

Begin met die kernstel. Jy het nie op dag een cousin-in-law of great-grandmother nodig nie. Leer hierdie twaalf woorde en jy kan byna enige gesin beskryf:

• mother, father, parents
• sister, brother
• son, daughter, children
• grandmother, grandfather, grandparents
• husband, wife

Voeg dan 'n klein tweede laag by vir die mense oor wie jy werklik praat. As jy getroud is, het jy husband of wife nodig. As jy kinders het, het jy son en daughter nodig. As jy dikwels jou aunt of uncle noem, leer daardie twee. Die reël is eenvoudig: leer eerste die woorde vir die mense in jou eie gesin, want jy sal hulle in elke enkele voorstelling gebruik.

Een nuttige truuk is om die woorde in pare te leer, as teenoorgesteldes of maats. Mother gaan saam met father, sister met brother, grandmother met grandfather. Om woorde te paartjie help jou geheue om hulle vas te hou, en daarom stel die meeste handboeke hulle langs mekaar voor.

Hoe bou jy 'n eenvoudige gesinssin?

Jy het nie ingewikkelde grammatika nodig om jou gesin te beskryf nie. Drie patrone dek byna alles wat 'n beginner moet sê:

Patroon 1: "I have got..." Dit is die werkperd. "I have got one sister." "I have got two brothers." "I have got a big family." In Amerikaanse Engels sê mense dikwels "I have" in plaas van "I have got", en albei is korrek. Kies een en bly daarby sodat jy ophou huiwer.

Patroon 2: "My [person] is..." Gebruik dit om 'n feit by te voeg. "My sister is a teacher." "My father is 52." "My mother is very kind." Een feit per sin hou dit eenvoudig.

Patroon 3: "There are [number] people in my family." Dit is 'n natuurlike openingsin. "There are four people in my family: my mother, my father, my sister and me." Let op die woordorde: die mense kom ná die getal, en "me" kom laaste.

Sit die drie patrone saam en jy het reeds 'n volledige antwoord: "There are four people in my family. I have got one sister. My sister is a student." Drie kort sinne, geen foute nie, en die luisteraar verstaan alles.

Hoe beskryf jy hoe iemand is?

Ná die basiese feite wil beginners gewoonlik sê hoe elke persoon is. Hier is die lokval dat jy 'n ryk beskrywing uit jou eie taal probeer vertaal en verdwaal. Die oplossing is om jouself tot een byvoeglike naamwoord per persoon te beperk, en om 'n handjievol nuttige woorde goed te leer.

Goeie aanvangsbyvoeglike naamwoorde is: kind, funny, strict, quiet, friendly, hard-working en talkative. Elkeen is op sy eie 'n volledige antwoord. "My brother is funny." "My grandmother is very kind." Om "very" of "really" by te voeg is die maklikste manier om dit sterker te maak sonder nuwe woordeskat.

Die sinpatroon bly dieselfde: "My [person] is [adjective]." Dit maak meer saak as wat dit klink. Wanneer 'n beginner die patroon elke keer verander, word elke sin 'n nuwe legkaart. Wanneer die patroon vas bly en net die woorde verander, vloei die sinne, en vloeiende sinne is wat jou meer selfversekerd laat klink as wat jy voel.

Wat van ouderdomme, beroepe en lastige besonderhede?

Drie besonderhede kom gedurig op: ouderdom, beroep en waar iemand woon. Elkeen het een skoon patroon.

Vir ouderdom gebruik jy "is" met die getal, nooit "has" nie. "My sister is 24." Dit is 'n klassieke beginnerfout, want baie tale gebruik "have" vir ouderdom. In Engels is die werkwoord "to be". Vir 'n beroep gebruik jy "is a" plus die beroep. "My father is a doctor." Vir waar iemand woon, gebruik jy "lives in". "My grandparents live in a small town."

Nog 'n nuttige frase is "looks like", wat jou toelaat om voorkoms te beskryf sonder om 'n dosyn woorde te leer. "My brother looks like my father." "She looks like her mother." Dit is 'n kortpad wat moedertaalsprekers heeltyd gebruik, en dit werk selfs wanneer jy nie die woord vir 'n spesifieke kenmerk ken nie.

As jy wil beskryf hoe om jou gesin in Engels vir beginners te beskryf op 'n manier wat bly hang, is die sleutel om hierdie vaste patrone te leer eerder as om lang voorbeeldparagrawe te memoriseer. Patrone dra oor na nuwe mense; paragrawe doen nie.

Hoe oefen jy sonder 'n werklike gespreksmaat?

Die grootste hindernis vir beginners is nie woordeskat nie. Dit is dat jy niemand het aan wie jy die sinne kan sê nie. Om hulle stil te lees bou nie praatvermoë nie, want om woorde hardop te sê verbeter geheuebehoud baie meer as om hulle in jou kop te lees. Jy moet die klanke produseer.

Begin deur jouself op jou selfoon op te neem. Sê jou drie-sin-gesinsbeskrywing hardop, speel dit terug, en kyk of jy struikel. Dit voel omtrent twee dae lank ongemaklik, dan word dit normaal. Die punt is nie om perfek te klink nie; dit is om op te hou vries wanneer die werklike vraag kom.

'n Meer gesprekagtige opsie is om te oefen met 'n AI Engels-tutor wat jou oor jou gesin vra en na jou antwoord luister. In Tutoro kan 'n gesprekspesialis-tutor vra "Do you have any brothers or sisters?" en reageer op wat jy werklik sê, wat die patrone in hierdie artikel in 'n werklike uitruiling verander eerder as 'n monoloog. Dit pas goed as jy die woorde ken maar in 'n dialoog vries.

Tutoro laat gesinsgesprekke binne 'n boodskapper-styl klets plaasvind met 'n lewendige 3D-tutorkarakter wat praat en reageer soos die les vorder. Jy antwoord vrae soos "Tell me about your family" met jou eie woorde, en die tutor pas by jou vlak aan, sodat die patrone hierbo werklike praakoefening word eerder as geskrewe oefeninge. Dit pas by beginners wat wil praat maar niemand het om mee te praat nie; as jy reeds gereelde gespreksmaats het, het jy dit dalk nie nodig nie.

Watter foute maak beginners die meeste?

Drie foute duik keer op keer op, en al drie is maklik om reg te maak sodra jy weet om daarvoor te kyk.

Om "have" vir ouderdom te gebruik. Soos hierbo, die werkwoord is "is". "She is 30", nooit "she has 30" nie. Hierdie een fout merk jou dadelik as 'n beginner, so dit is die moeite werd om dit in te dril tot dit outomaties is.

Om die lidwoord voor 'n beroep te vergeet. "My mother is teacher" kort die "a". In Engels neem beroepe 'n lidwoord: "My mother is a teacher." Die enigste uitsondering is wanneer jy oor 'n spesifieke rol met "the" praat, wat beginners selde nodig het.

Om mense op te noem sonder 'n werkwoord. "My family: mother, father, sister." Dit is 'n lys, nie 'n sin nie. Voeg "There are" of "I have got" by en dit word Engels. Die patroon maak meer saak as die woordeskat, en daarom help vaste frases beginnerleerders om vroeër te praat as om elke sin van nuuts af te probeer bou.

'n Vierde, minder voor die hand liggende fout is om met een woord te antwoord. Wanneer iemand vra "Do you have siblings?", maak die antwoord "Yes" die gesprek dood. 'n Beginner wat antwoord "Yes, I have got one brother" klink baie vlotter met presies dieselfde woordeskat. Lengte is 'n vaardigheid, en dit is verniet.

'n Kort gesinsbeskrywing wat jy kan kopieer

Hier is 'n volledige voorbeeld wat net die patrone in hierdie artikel gebruik. Lees dit, en verander dan die woorde om by jou eie gesin te pas:

There are five people in my family. I have got one brother and one sister. My brother is 19 and he is a student. My sister is 26 and she is a nurse. My mother is very kind and my father is funny. We live in a small city.

Let op dat elke sin kort is en elke sin 'n patroon gebruik wat jy reeds gesien het. Niks daarin is slim nie, en dit is die punt. 'n Beginner wat hierdie paragraaf vlot kan sê, is gereed vir enige eerste gesprek, want die gesin is een van die algemeenste onderwerpe in beginnersgesprekke regoor die wêreld.

Om dit jou eie te maak, ruil jou werklike feite in en sê dit drie keer hardop. Die derde keer sal al makliker voel as die eerste. Daardie klein verbetering is hoe die bou van praatselfvertroue werklik lyk.