Hoe om vrae in Engels te vra by die werk sonder om onbeskof of onseker te klink

Hoekom dit moeiliker voel as wat dit is om vrae by die werk te vra

Die meeste Engelse kursusse behandel vrae as 'n grammatikale eenheid: woordorde, vrae-uitdrukkings, hulpwerkwoorde. Jy leer om hulle korrek te vorm en dan word vir jou gesê jy is klaar. Maar om 'n vraag by 'n werkplek te vra is nie dieselfde as om een in 'n klaskamer te vra nie, want die belange is sosiaal, nie grammatikaal nie.

Wanneer jy 'n kollega 'n vraag vra, doen jy twee dinge gelyktydig. Jy vra inligting, en jy sein ook iets oor die verhouding: dat jy hulle tyd respekteer, dat jy eers self gedink het, dat jy nie werk op hulle afskuif nie. Kry die grammatika reg en die sein verkeerd, en die vraag misluk steeds.

Navorsers in pragmatiek noem dit die verskil tussen lokusionêre en illokusionêre betekenis: wat die woorde sê teenoor wat die spreker eintlik daarmee doen. 'n Vraag soos "Do you have the file?" is grammatikaal 'n ja/nee-vraag, maar in 'n vergadering is dit gewoonlik 'n versoek om die lêer te stuur. Moedertaalsprekers lees die illokusionêre krag onmiddellik. Leerders wat dit as 'n letterlike vraag behandel, raak dikwels verward wanneer die kollega bloot "yes" sê en niks doen. Die onderskeid kom uit spraakhandelingsteorie soos ontwikkel deur J.L. Austin, wat skei wat 'n sin sê van wat dit doen.

Daarom verdien die vraag "hoe om vrae in Engels te vra by die werk" meer as 'n lys frases. Die vaardigheid is om die situasie te lees en jou vorm daarby te pas.

Direk of indirek: watter vraagvorm wen?

Engels het twee breë maniere om iets te vra. Direkte vrae stel die versoek reguit: "When is the deadline?" Indirekte vrae wikke die versoek in 'n raamwerk: "Could you tell me when the deadline is?" Beide is grammatikaal korrek. Nie een is op sigself onbeskof nie. Die keuse hang af van wie jy vra en wat die versoek hulle kos.

Die algemene beginsel is eenvoudig. Hoe groter die versoek, of hoe groter die statusverskil, hoe indirekter moet jy gaan. Om 'n eweknie vir 'n klein besonderheid te vra, kan direk wees. Om jou bestuurder te vra om 'n besluit wat jou projek raak te herverduidelik, moet indirek wees, want die direkte weergawe kan soos 'n uitdaging klink.

Let op wat indirekte vrae grammatikaal doen. Die woordorde verander van vraagvorm na stellingsvorm: "when is the deadline" word "when the deadline is". Dit is die enkele mees algemene fout wat leerders maak wanneer hulle beleefd probeer klink. Hulle voeg die beleefde raamwerk by en hou die vraagwoordorde daarbinne, wat "Could you tell me when is the deadline?" oplewer, wat vir 'n moedertaaloor verkeerd klink.

Hier is dieselfde versoek op drie vlakke van direktheid:

• Direk: "When is the deadline?"
• Sagter: "Do you know when the deadline is?"
• Indirek: "I was wondering if you could tell me when the deadline is."

Al drie kry die antwoord. Die derde een kos die luisteraar minder gesig, want dit raam die versoek as nuuskierigheid eerder as 'n eis. Gebruik dit wanneer die antwoord dalk ongemaklik is, wanneer jy 'n senior persoon vra, of wanneer jy onderbreek.

Die beleefdheidsgrammatika wat werklik saak maak

Beleefdheid in Engels is grootliks 'n kwessie van afstand. Hoe meer grammatikale afstand jy tussen jouself en die versoek plaas, hoe beleefder klink dit. Dit is nie 'n kulturele toeval nie; dit is 'n sistematiese kenmerk van die taal wat taalkundiges breedweg gekarteer het. Brown en Levinson se beleefdheidsteorie van gesigsbedreigende handelinge verduidelik hoekom: indirekte vorms beskerm die luisteraar se vryheid om te weier, en dit is wat ons as respek ervaar.

Drie instrumente doen die meeste van die werk:

Verlede tyd. "I wanted to ask" is beleefder as "I want to ask", want die verlede tyd maak asof die versoek al in die verlede is en dus minder dringend. Dit gee die luisteraar ruimte om te weier sonder dat dit soos 'n lewende eis voel.

Modale werkwoorde. "Could", "would" en "might" versag almal 'n versoek deur dit voorwaardelik te maak. "Could you send the report?" impliseer "as dit nie te veel moeite is nie", selfs al word daardie woorde nie uitgespreek nie.

Negatiewe raamwerke. "You couldn't possibly send that today, could you?" is beleefder as "Can you send that today?", want dit veronderstel die antwoord mag nee wees en gee die luisteraar 'n maklike uitweg.

Een waarskuwing. Om al drie gelyktydig te stapel, lewer iets wat angstig eerder as beleefd klink: "I was just wondering if you might possibly be able to..." is te veel versag. Kies een of twee instrumente, nie almal nie. Beleefdheid wat geoefen klink, lees as onsekerheid, en by 'n werkplek is onsekerheid juis die ding wat jy probeer vermy om te sein.

Hoe om vrae in Engels te vra by die werk wanneer jy iets gemis het

Die moeilikste werkplekvraag is nie die waaghalsige een nie. Dit is die klein, herhaalde een: om iemand te vra om hulself te herhaal, of om te erken jy het nie 'n punt in 'n vergadering gevolg nie. Leerders vermy hierdie vrae omdat dit soos 'n erkenning van mislukking voel. In die praktyk is die teenoorgestelde waar.

'n Kollega wat vra "Sorry, could you say that last part again?" sein dat hulle aandag gee en omgee om dit reg te kry. Die kollega wat knik en later die verkeerde werk stuur, is die een wat vertroue skaad. Om te vra vir herhaling is 'n bevoegdheidsein, nie 'n swakheidsein nie, en die bewoording moet daardie selfvertroue weerspieël.

Hier is die vorms wat werk, van die ligste tot die mees eksplisiete:

• "Sorry, I missed that last point. Could you repeat it?"
• "Just to make sure I have this right, the report goes out on Friday?"
• "I didn't quite catch the name. Could you spell it?"

Die tweede vorm is veral nuttig, want dit vra nie eers om herhaling nie. Dit herhaal wat jy dink jy gehoor het en laat die ander persoon jou regstel. Dit word 'n bevestigingsvraag genoem, en dit is die goedkoopste manier om begrip in 'n vergadering na te gaan, want dit plaas die werk van regstel op die spreker, nie op jou nie.

Om hierdie vorms hardop te oefen, maak meer saak as om hulle te memoriseer, want die selfversekerde lewering is die helfte van die sein. Om 'n frase uit 'n lys te lees en om dit in 'n vergadering te sê, is verskillende vaardighede. Om die vraag hardop te sê, jouself dit te hoor sê, en aan te pas tot dit natuurlik klink, is die stap wat die meeste leerders oorslaan.

Dit is waar die formaat van oefening die resultaat verander. 'n Lys beleefde frases is omtrent 'n week lank nuttig. Wat die vaardigheid werklik bou, is om die vraag in 'n werklike uitruiling te produseer, waar iemand antwoord en jy reageer. Tutoro bied sy lesse as 'n gesprek eerder as 'n vasvra, so jy oefen om te vra en te antwoord binne 'n draad met 'n AI English tutor, nie deur sinne op 'n werkblad te vertaal nie. Dit pas by leerders wat die reëls bestudeer het en 'n plek nodig het om hulle herhaaldelik te gebruik sonder dat 'n menslike kollega kyk. Dit is minder nuttig vir iemand wat net grammatikaverduidelikings wil hê en nie wil praat nie.

Skripte vir die vyf situasies wat jy die meeste teëkom

Die meeste werkplekvrae val in 'n klein aantal herhaalde situasies. Om een betroubare skrip per situasie te hê, dek die meerderheid van wat jy werklik nodig sal hê.

1. Om vir opheldering in 'n vergadering te vra. "Could you say a bit more about how that affects our timeline?" Die sleutelwoord is "our", wat gedeelde belang eerder as persoonlike verwarring sein.

2. Om 'n senior persoon te vra om te heroorweeg. "I understand the reasoning. Would it be worth checking whether the client has a preference?" Dit skei die besluit van die persoon, so dit lees as samewerking, nie uitdaging nie.

3. Om vir hulp met 'n taak te vra. "I've tried the standard approach and I'm stuck on the formatting. Do you have ten minutes to look at it?" Om te begin met wat jy reeds probeer het, is die enkele grootste faktor in of die versoek goed land. Dit wys die versoek is 'n laaste stap, nie 'n eerste een nie.

4. Om oor 'n sperdatum te vra. "Is Friday still the target for the report, or has that shifted?" Die "or"-alternatief maak dit maklik om eerlik te antwoord, want jy het reeds die moontlikheid gebied dat dinge verander het.

5. Om te vra om te onderbreek. "Sorry to jump in, can I ask a quick question on that?" Die verskoning is nie vir die vra nie; dit is vir die onderbreking self, wat 'n werklike koste is om te erken.

Wat al vyf verbind, is dat nie een van hulle die persoon vra om homself te regverdig nie. Elkeen raam die vraag as 'n gedeelde probleem of 'n neutrale feitevindingsstap. Daardie raming, meer as enige enkele woord, is wat die vraag laat land.

Wat om te doen nadat jy gevra het

Die vraag is net die helfte van die uitruiling. Wat jy met die antwoord doen, bepaal of die volgende vraag 'n goeie reaksie kry. 'n Leerder wat 'n duidelike, beleefde vraag vra en dan stil word ná die antwoord, het die beleefdheid vermors.

Die minimum reaksie is 'n erkenning wat wys jy het die antwoord verwerk, nie net gehoor nie. "That makes sense, thanks" is goed. Beter is 'n kort herformulering: "So the report goes out Friday even if the data is incomplete. Got it." Dit sluit die lus en bewys die vraag was die ander persoon se tyd werd.

Daar is ook die vraag wat jy nie moet vra nie. Voordat jy praat, doen een vinnige toets: is dit al vir my gesê, en kon ek dit self in minder as twee minute vind? Vrae wat hierdie toets slaag, word mildelik beantwoord. Vrae wat dit faal, en dikwels herhaal word, leer kollegas om jou vrae as geraas te behandel. Die vinnigste manier om gehoor te word, is om die persoon te wees wat net vra wanneer vra werklik die doeltreffende pad is.

Nog een patroon is die moeite werd om te leer: die opvolgvraag. Die beste vrae by die werk is selde enkele uitruilings; dit is 'n ketting. "Could you say more about that?" ná 'n antwoord is hoe jy van oppervlakkige inligting beweeg na die ding wat jou werk werklik verander. Die meeste leerders stop by die eerste antwoord omdat hulle verlig is dat die vraag gewerk het. Die opvolgvraag is waar die werklike waarde sit.

Die vaardigheid wat hierdie artikel beskryf, word geproduseer, nie gememoriseer nie, en dit is waar die meeste hulpbronne ophou help. Tutoro gee jou 'n gespreksmaat wat na jou vrae luister en hulle beantwoord, en dan sy eie vra, so die uitruiling loop in beide rigtings soos 'n werkplek s'n. Sy tutors spesialiseer in verskillende areas, insluitend gesprek en besigheids-Engels, wat beteken jy kan die presiese skripte hierbo in 'n realistiese draad oefen voordat jy hulle op 'n kollega gebruik.

Dit sal nie pas by iemand wat 'n grammatikahandboek eerder as 'n gespreksmaat wil hê nie.

Gereelde vrae